Realnym źródłem potencjalnego pożaru w przypadku analizowanego obiektu, uznano aptekę znajdującą się na parterze pawilonu szpitalnego [Rys.5.]. Na drodze ustaleń z SITP Małopolska, określono, że moc pożaru może wynosić 3MW, przy 4 minutowym wzroście do tej wartości. Biorąc pod uwagę, dymotwórczość potencjalnie skladowanych elementów znajdujących się na obszarze apteki, wyznaczono że dojdzie do emisji 0,05 kg sadzy na kg spalanego materiału. Mymienione powyżej wartości, stanowią jedne z podstawowych warunków brzegowych prowadzenia symulacji i zostały umieszczone w zapisie danych wejściowych FDS.

Rys. 5. Źródło pożaru - apteka szpitalna

         Jako, że apteka nie była pierwotnie przewidziana w zabudowę obiektu, a jedynie później przestrzeń ta została zaadaptowana, strop apteki stanowi wyłącznie maskującą atrapę. Dlatego też przyjęto czas jego zniszczenia równy dwie minuty. Wtedy właśnie dym wydostaje się z apteki do przestrzeni atrialnej. W modelu symulacji przyjęto dezaktywację stropu po tym czasie.

         W tym wariancie symulacji przyjęto, że do pełnego rozgorzenia dochodzi po czterech minutach trwania pożaru. Wtedy to, moc wynosi 3 MW i w kolejnym czterech minutach pozostaje na stałym poziomie.  Przyjęta krzywa wzrostu mocy w czasie, przedstawiona jest na rysunku 6. Utrzymanie mocy na poziomie 3 MW, związane jest z przyjęciem braku akcji gaśniczej. Biorąc pod uwagę powyższy fakt, wymieniony scenariusz stanowi wariant najniebezpieczniejszy, zagrażający intensywnie zarówno pod względem wysokiej temperatury, jak i zadymienia.

        W przeciwieństwie do poprzedniego scenariusza, pożar zostaje stopniowo ugaszony na wskutek akcji gaśniczej. Po osiągnięciu mocy 3 MW, po czterech minutach od rozpoczęcia symulacji, dochodzi do podjęcia gaszenia. Wedle założeń bezpieczeństwa w budynku, proces ten ma być przeprowadzony przez pracowników szpitala z użyciem instalacji hydrantowej. Realna wartość strumienia objętościowego  wody podczas akcji, wynosi 200 l/min. Przez następne cztery minuty dochodzi do zmniejszenia mocy, aż do pełnego ugaszenia w ósmej minucie symulacji. Przyjęta krzywa wzrostu mocy w czasie, przedstawiona jest na rysunku 7. Wymieniony scenariusz jest zgodny z planem akcji gaśniczej szpitala, i stanowi równocześnie wariant stosunkowo bezpieczny.

         Jest to scenariusz pożaru z ugaszeniem, rozszerzony dodatkowo o oddymianie z użyciem klap oddymiających. W związku z ugaszeniem pożaru w tym samym czasie, moc pożaru kształtuje się tak samo jak w poprzednim scenariuszu i jest zgodny z wykresem na rysunku 7. Przyjęte okna posiadają łączną powierzcznie czynną równą 6 m². Oddymianie odbywa się wyłącznie na zasadzie wentylacji grawitacyjnej, bez wymuszonego przepływu mechanicznego. Rozmieszczenie klap w modelu symulacyjnym prezentuje rysunek 8. Klapy otwierają się w momencie aktywacji czujki dymu umieszczonej bezpośrednio nad stropem apteki. Przyjęte rozwiązanie stanowi wyłącznie scenariusz koncepcyjny, gdyż obiekt nie posiada obecnie takich technicznych możliwości. Jak napisano wcześniej, w szpitalu funkcjonują wyłącznie środki ochrony w postaci drzwi odcinających oraz gaśnic, w związku z tym nie jest możliwe prowadzenie oddymiania zgodnie z  trzecim scenariuszem.

        Symulacja została przeprowadzona do 10 minuty. Wizualizacja zadymienia w tym czasie dotyczy drugiego piętra oraz przestrzeni atrialnej obiektu. Jest to związane z faktem, że przestrzeń ta jest najbardziej zagrożona w warunkach pożaru. Filmy zostały zestawione o odpowiednich konfiguracjach. Film 2 prezentuje porównanie zadymienia przy pełnym rozgorzeniu z zadymieniem podczas stopniowego ugaszenia. W następnej jego części zestawia pożar ugaszony z pożarem, który dodatkowo oddymiany jest przez klapy oddymiające.
          W początkowej fazie trwania symulacji zadymienie odbywa się w sposób równomierny we wszystkich wymienionych powyżej wariantach. Za sprawą akcji gaśniczej po czwartej minucie, dochodzi do stopniowego wyklarowania się różnic pomiędzy trzema zaaranżowanymi stanami. Po dziesiątej minucie, wyraźnie zauważalne jest znacznie większe zadymienie kondygnacji, w przypadku pełnego rozgorzenia. Warto odnotować, że trudno zaobserwować wyraźne różnice pomiędzy obiektem wentylowanym i niewentylowanym. Należy jednak pamiętać, że rozważana analiza została podjęta na podstawie mało precyzyjnych wyników, w postaci wizualizacji dymu, który stosowany jest bardziej jako narzędzie prezentacyjne niż weryfikacyjne. W celu wskazania dokładnych wartości osiąganych temperatur i widoczności, wykorzystuje się precyzyjne płaszczyzny wynikowe.